Πέμπτη 30 Οκτωβρίου 2008

Την τύχη μου μέσα…..


Αν ήσουν 37 δεν θα σε άφηνα με τίποτα…. Αλλά αν ήσουν 37 δεν θα έλεγες και θα έκανες αυτά που κάνεις


Ευχαριστώ :)

Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2008

Η Σακούλα ΜΟΥ



Είδα την Φώτο αυτήν στον μπλοκ του κωλοτριχα και δεν το γλύτωσα το σοκ μου!!!!

Είδα το όνειρο μου!!!!

Δεν με πειράζει αν δεν είναι μέσα σε δερμάτινο χαρτοφύλακα το ποσόν ούτε σε χάρτινη γκλαμουρατη με ωραία χερούλια
ΟΧΙ
ΟΧΙ
Και σε πλαστική σακούλα να είναι δεν με νοιάζει καθόλου σας λέω
Αρκεί να έχει μέσα αυτό το ποσόν!!!!

Ας μου τα φέρει ο τύπος που χασκογελαει ηλίθια στην Φώτο…. Και να δεις τι έχει να πάθει :Ρ

Αλλιώς σας το λέω

Κάνω αίτηση να γίνω υπήκοος του Λιχτενστάιν και ας πρέπει να δεχτώ και την μο(υ)ναρχια τους :Ρ

Πόσο ακόμη θα πουλήσουμε τα ιδανικά μας για 100.000 ευρώ? :/



Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2008

Μια βόλτα


Κάνοντας μια βόλτα μέσα εκεί….. που εκεί?
Εκεί στο καλοχορι εκεί στους δρόμους του μυαλού ( ποιου μυαλού?) για να βρεις αυτό που ψάχνεις
Τι είναι αυτό?
Μια οδός ένα πράγμα
Μέσα στο λασατεμιιιιι κανταρεεεεεε που περνά το φορτηγό της εβροφαρμας
Περιτριγυρισμένο από στέφανα γάμου
Και το άδειο πλαστικό μπουκάλι στην άκρη του δρόμου
Το μαξιλάρι που ακουμπάς το κεφάλι
Και τον παίδαρο να σου λέει τι ματαρες είναι αυτές που έχεις και νυστάζεις
Η τηλεόραση να είναι τέρμα και να μην ακούς τι λέει
Το φωτάκι να αναβοσβήνει και να μην δίνεις σημασία
ο τροχός γυρίζει…. Γυρίζει… γυρίζει ….. γύρισε

Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2008

Μπουγάτσα με σοκολάτα!!!


Πήγα να αποφύγω την κίνηση που είχε στην τσιμισκη και έστριψα προς τα πάνω
Για να περάσω από την Αλέξανδρου σβόλου.
Είχα καιρό να περάσω από κει.
Από τα φοιτητικά μας στέκια
Ζωγια και τσάι … μμμμ με βιβλία απλωμένα για να διαβάσεις
Καφέ άλφα στην γωνία, τάβλι, χαρτιά, γκρινιάρη, τότε βρίσκαμε και μέρος να παρκάρουμε εκεί…. Σήμερα ούτε να το διανοηθείς.

Στο Ναυαρίνο περπατούσαν φατσουλες φοιτητών με σημειώσεις στο χέρι.
Απλά ντυμένοι και φρεσκαδουρες

Πιο κάτω ο παλιός κινηματόγραφος ο έσπερος
Τον θυμάμαι που είχε γίνει λαμπογιαλο το βράδυ των εκλογών του 89

Και ξαφνικά διαβάζω την λεζάντα του αιώνα!!!!

ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ ΜΕ ΣΟΚΟΛΑΤΑ !!!!!!!

Κόπηκαν τα πόδια μου………. Τρεχαν τα σάλια μου……..
Έκανα πως δεν την είδα αλλά το βλέμμα σαν μαγνητισμένο γύρισε ξανά προς τα κει
Αραδιασμένες οι nutelles πάνω στο ράφι
Και η πινακίδα να μου φωνάζει

ΜΠΟΥΓΑΤΣΑ ΜΕ ΣΟΚΟΛΑΤΑ!!!!!

Πάτησα γκάζι και έφυγα,
Μα να μην έχουν κάνει μια εσοχή στον δρόμο να μπορείς να σταματήσεις να πάρεις
12443 μερίδες .
Τστσς

Άδικη κοινωνία :Ρ

Κυριακή 31 Αυγούστου 2008

Ελβετονησολιμνες!!







Πιο μπαλκονησι και βλακείες

Άμα δεν ξέρεις μη μιλάς γμτ.

Λίγες μέρες μετά από το μπαλκονησι προέκυψε ελβετονησολιμνες

Τετάρτη πρωί…… μπορείτε να πάτε Ελβετία το Σάββατο?????

Το ,,βέβαιος,, βγήκε χωρίς να το καταλάβω.

Για 2 εβδομάδες μόνο……… που έγιναν 4

Προσπα8ω να εγκλιματιστώ

Φοβερή εμπειρία και φοβερή δροσιά και ανεπανάληπτες εικόνες

Λίγες νέες φωτός για σήμερα και έχει συνεχεία

Παρασκευή 25 Ιουλίου 2008

Μπαλκονήσι


-Που θα πας διακοπές?
-Στο μπαλκονήσι
-Που είναι αυτό?
-Πλάκα Με κάνεις? Δεν έχεις πάει?
-Όχι
-Χάνεις!!!!

Το μπαλκονήσι είναι πανέμορφο.
Καταπράσινο
Μπανανιές, πορτοκαλιές, μανταρινιές, αναρριχόμενα φυτά, τριανταφυλλιές, μαργαρίτες
Πανέμορφο σου λέω

Για να απολαυσεις την θέα σου δίνουν και 2 καρέκλες
Μια για να κάθεσαι και μια να απλώνεις τα πόδια.
Φυσαει πάντα ένα δροσερό αεράκι.
Έχεις όλα τα κομφόρ και τις ανέσεις

Ούτε παρατήρηση για το σκυλάκι που έχεις μαζί
Ούτε μετακινήσεις ούτε τπτ
Τα έχεις όλα στα πόδια σου.



Σαν να είσαι στο σπίτι σου ένα πράγμα!!!!!!!! :Ρ

Σάββατο 19 Ιουλίου 2008

Μια νότα δροσιάς






Μέσα στην λαύρα του θεσσαλικού κάμπου και μετά από μια χαρούμενη είδηση
Κατέβηκα μετά από χρόνια στα Τέμπη κάτω στο εκκλησάκι

Αυτός ο τόπος για άλλους είναι ευλογημένος για άλλους καταραμένος

Συνειδητοποίησα ότι για μένα είναι το πρώτο

Και στον πηγεμό και όταν επιστρέφω γίνετε κάτι καλό


Απολαυσα 2 τσιγάρα με το δροσερό αεράκι να διώχνει την κάψα της ασφάλτου

Άναψα το κεράκι μου και γύρισα



Όταν νύχτωσε πάνω από τις στέγες ανέβηκε ένα υπέροχο γεμάτο φεγγάρι

Αν και μου αρέσουν τα φεγγάρια του χειμώνα που είναι τεράστια

Έκατσα να απολαυσω το φως που χάριζε

Και αυτό το άτιμο το ξέρε ότι το θαυμάζω και με κράτησε εκεί ως αργά


Σάββατο 5 Ιουλίου 2008

Όταν


Αγριεύουν
Νοσταλγούν
Αναμένουν
Ονειρεύονται
Παρατηρούν
Χαμογελούν
Ευχαριστούν
Ευγνωμονούν
Προσεύχονται
Δυσπιστούν
Αγναντεύουν
Χορεύουν

Εκεί υπάρχει ζωή

Αφιερωμένο στην υπέροχη αυτή μέρα

Σάββατο 21 Ιουνίου 2008

Ο φάρος

Όπως υπάρχει για τα πλοία ένας φάρος που τα προειδοποιεί

Θα μπορούσε να υπάρχει και στην ζωή μας ένας φάρος που να μας προειδοποιεί από τις κακοτοπιές?

Υπάρχει?

Έτσι απλά αναρωτήθηκα όταν είδα αυτήν την Φώτο

Τρίτη 17 Ιουνίου 2008

Σ ευχαριστώ

Υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να γράψουν αυτά που δεν μπορώ εγώ

Υπάρχουν άνθρωποι που τον έζησαν , τον αγάπησαν, τους χάραξε την ζωή, τους έμεινε ανεξίτηλος

Ο πόνος είναι βουβός σε μερικές περιπτώσεις


Σ ευχαριστώ πολλή Λαμπρινή Θωμά

Σάββατο 14 Ιουνίου 2008

Χαμηλός αιματοκρίτης

Δεν είχα ξαναδεί το πρόσωπο της να λάμπει τόσο πολλη. Γυάλισαν τα μάτια της, χαμογέλασε, ανασήκωσε λίγο το κεφάλι της , μια έκφραση χαρούμενης λαχτάρας
Μόλις μας είδε να μπαίνουμε με την μαμά μέσα στο δωμάτιο που νοσηλευόταν.

Εσκιψα την φίλησα
Μου κρατούσε το χέρι για ώρα

<<πολλή μοιραίο μαλλί βρε γιαγιά>>
<<είδες… και δεν σας είπα να μου φέρετε κάτι να τα μαζέψω>>

Έβγαλα το κοκαλάκι από τα μαλλιά μου και η μαμά , της τα έπιασε αλογοουρά

<< καλά σαν κοριτσάκι είσαι έτσι με την αλογοουρά, έτσι πρέπει να τα κάνεις>>
<<είδες…. Πως δεν το σκεφτήκαμε τόσα χρόνια>>

Χααχαχαχαχχαχαχα όλες μαζί

<<Χτες μαζευτήκαμε σπίτι σου και φάγαμε πίτσες, το κάναμε άνω κάτω το σπίτι σου>>
<< δεν πειράζει θα πάρω την σουζη από εβδομάδα να τα καθαρίσει>>

Μπήκε η νοσοκόμα να της βάλει την φιάλη με το αίμα
Τραβήχτηκα πιο πέρα να μην βλέπω

<< Δεν μπορώ να τα βλέπω αυτά και όταν δίνω αίμα, πάντα κοιταω από την άλλη μεριά>>
<<Εγώ τον κοιτούσα τον γιατρό χτες που μου έβαζε τον ορό >>
<<Μάλλον θα ήταν κούκλος γιαγιά γι αυτό τον κοιτούσες >>
<<Πράγματι κούκλος ήταν…. Λες γι αυτό να μην με πόνεσε ο ορός? >>
Χαχααχαχχααχαχαχαχ όλες μαζί πάλι

<< Όλα καλά τελικά γιαγιά τον ανεβάσαμε τον αιματοκρίτη τον άτιμο>>
<< Παιδιμ η γυναίκα όλα τα ανεβάζει άμα το θελήσει>>

ΧΑΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ μας άκουσε όλη η μονάδα παθολογίας


Δευτέρα 9 Ιουνίου 2008

You Are a Daisy








Τι τα θέλω εγώ αυτά τα τεστ.
Είμαι λέει μια daisy.

Ένα γλυκό άτομο που αφήνει τους φίλους του να κλαίνε στον ώμο του ( ακούς Γιάννη που κλαίει ο κόσμος…. Στον ώμο όχι στα μεμε :Ρ)

Θα ήθελα να είμαι πιο δραματική ( λέει) αλλά τελικά καταλαβαίνω ότι είμαι τέλεια !!!!

Εγώ πάλι το συνδύασα με την λατρεία μου στους παπιους και σκέφτηκα

Αφού είσαι daisy σίγουρα είσαι η daisy duck .

Δεν μπορεί να είναι σύμπτωση.

Τώρα πια ξέρω πια φιγούρα του Disney είμαι .

Με ένα τεστ δυο συμπεράσματα

Πάπια λοιπόν …. Ούτε μουλάρα ούτε αρκούδα ούτε καν η Mary poppins
( ουαααααααα)

Τρίτη 3 Ιουνίου 2008

Ο γάιδαρος


Ήταν ένας γάιδαρος με μεγάλ’ αυτιά
το παχνί δεν τ’ άρεσε, ήθελ’ αρχοντιά

Ήθελε η μούρη του να φορέσει σέλα
και να καμαρώνεται με το σύρε κι έλα

Στο δρόμο που επήγαινε είδε μι’ αλεπού
γάιδαρε, τον ρώτησε, για πού, για πού, για πού

Δε σου λέω, αλεπού, τι δρόμο θε να πάρω
την κακή τη σκέψη σου την ξέρω κυρα-Μάρω

Παρασκευή 30 Μαΐου 2008

Η Πέτρα

Ένας γλύπτης πήγε σε ένα λατομείο να πάρει μια πέτρα μεγάλη για να κάνει ένα άγαλμα
Βρήκε μια μεγάλη πέτρα και την χώρισε στα δυο
Πήρε το ένα κομμάτι και άρχισε με τα εργαλεία του να προσπαθεί να το διαμορφώσει όπως ήθελε
Το κομμάτι όμως ήταν αδύνατον να δουλευτεί όσο και να προσπαθούσε
Πήρε λοιπόν το άλλο κομμάτι και άρχισε να δουλεύει πάνω σε εκείνο
Το έτριψε ……το πελέκισε ….το χτύπησε…. το γυάλισε……..
Και έφτιαξε ένα υπέροχο άγαλμα το οποίο στήθηκε σε μια πλατεία να το θαυμάζουν όλοι

Το πρώτο κομμάτι το βαλαν κάτω από το άγαλμα για να μην τα χωρίσουν

Ο κόσμος πατούσε όμως στο πρώτο κομμάτι πέτρας επάνω για να θαυμάσει πιο καλά το άγαλμα

Μετά από λίγο καιρό το πρώτο κομμάτι έκανε παράπονα

<<Γιατί εμένα με πατανε για να θαυμάσουν εσένα?>> Είπε στο άγαλμα

<<Γιατί εσύ δεν δέχτηκες να πονέσεις όταν ο καλλιτέχνης σε διάλεξε πρώτο για να σε φτιάξει άγαλμα>> …. Απάντησε το δεύτερο κομμάτι
<<Εγώ πόνεσα , χτυπήθηκα, πελεκίστηκα, γυαλίστηκα για να γίνω αυτό που είμαι >>

Και συνέχισε

<<Αλλά στην τελική θαυμάζουν εμένα αλλά περισσότερο τον δημιουργό που είχε την έμπνευση να φτιάξει εμένα >>

Τετάρτη 28 Μαΐου 2008

Ο Καφές




Λένε ότι άμα ρίξεις τον καφέ παίρνεις λεφτά

Σήμερα έπεσε όλος ο πρωινός καφες πάνω στον καναπέ ( ναι Γωγώ μου πάει ο καναπεςςςςςς)

Σχετικά με τα λεφτά ….. μουφα η υπόθεση

Χτες τα είχα πάρει τα λεφτά…. Τα οποία τα χάρηκα για 20 περίπου λεπτά….
Με έγιναν σίφουνας

Αλλά λέω δεν πειράζει…. Διότι είχα υπ όψιν μου να φύγω και να πάω ταξίδι για μάζεμα χρημάτων..
Εσύ είσαι που το λες?
Από βδομαδα είπαν όλοι στο τηλ.

Τελικά έμεινα να πλένω τον καναπέ και τα μαξιλάρια….
Περί χρημάτων ουδείς λόγος ….
Κάτσε και σκάσε που λέμε…… εγώ είπα κάτσε και σκάσε και πλένε μαξιλάρια

Και άντε σκέψου εσύ τώρα πιο το θετικό της υπόθεσης
Θα δείξει……. Θα σας πω σε λίγες μέρες…… όταν το καταλάβω :)

Δευτέρα 19 Μαΐου 2008

Καλό Σεφτέ

Ένα τέταρτο χρειάστηκε περίπου για να αποφασίσουμε να βουτήξουμε πιο πάνω από τα γόνατα.
Σε αντίθεση με την κορινα που βούτηξε αμέσως και ολόκληρη πριν ακόμη βρούμε που θα καθίσουμε ( ποιον να έμοιασε αυτό το παιδί ) :Ρ

Ήταν μπούζι η άτιμη η θάλασσα ….. αλλά υπέροχη, καθαρή, ήρεμη.


Εκεί λοιπόν που σκεφτόμουν πολλή σοβαρά να βουτήξω και πιο πάνω από τον (_)_)

Περναει από τον δρόμο ένα κόκκινο ντατσουν ….. γύφτος οδηγάει …. Γυφτισα συνοδηγός… ανοιχτα τα παράθυρα και φωνάζει ………

ΚΑΛΟΟΟΟ ΣΕΦΤΕΕΕΕΕ

Ε λέω δεν μπορεί συμβολικό είναι αυτό

Και βούτηξα ολόκληρη αφήνοντας μια κραυγή καλύτερη από την Μαρία Καλλας νομιζω :Ρ

Καλο καλοκαιρι να εχουμε :)



Σάββατο 10 Μαΐου 2008

Η φύρα

Την έμαθα την λέξη πριν χρόνια όταν ξεκίνησα στην δουλεία με τα ρούχα.
Όταν κόβονται λέει τα ρούχα πρέπει να στρώνονται σωστά τα πατρόν ώστε να
Έχει η παραγωγή λιγότερη φύρα !!!

Αργότερα έμαθα ότι
1. Η φύρα μπαίνει μέσα στο κοστολόγιο
2.Την πουλάμε με το κιλό πάλι για να την επεξεργαστούν πάλι σε άλλα ( χαλιά μ κουρελούδες κτλ)

Άρα διπλό το κέρδος !!!!

Εγώ έπαιρνα και τα έκανα ξεσκονόπανα ( ειδικά τα βαμβακερά μουυυρλια…. Άτιμο σουιφερ μας άφησες χωρίς ξεσκονόπανα) :Ρ

Διάβασα ένα σχόλιο ε ένα μπλοκ για την φύρα στις ανθρώπινες σχέσεις λοιπόν
και σκέφτηκα τα ίδια πράγματα
το σχόλιο έγραφε ότι πρέπει να την πετάμε

νομίζω ότι αν το κάνουμε όπως στα ρούχα θα είμαστε πιο κερδισμένοι

έτσι
1. Την βάζουμε μέσα στο κοστολόγιο της ζωής μας , αποκτώντας την εμπειρία της εκαστοτε φύρας και
2. Την πουλάμε ακριβά στην επόμενη φάση που χρειαζόμαστε την γνώση που αποκτήσαμε

Άρα διπλό το κέρδος !!!!

Φύρα πάντα θα υπάρχει ας την εκμεταλλευτούμε σωστά λοιπόν

Τετάρτη 7 Μαΐου 2008

Έχω κολλήσει

Ατέλειωτη μέρα με διώχνεις πιο πέρα
ζω στη σιωπή ζεις στον αέρα
Το φως μου θα κρύψω τις πόρτες θα κλείσω
τίποτα μπροστά μου τίποτα ν΄αρχίσω

Αν μ΄αγαπάς θα με θυμάσαι
κάθε στιγμή σε κάθε βλέμμα
Αν μ΄αγαπάς θα περνάς
το ίδιο δύσκολα με μένα
Αν μ΄αγαπάς θα με θυμάσαι
κάθε στιγμή σε κάθε ψέμα
Αν μ΄αγαπάς θα περνάς
το ίδιο δύσκολα με μένα

Ατέλειωτο βράδυ τρυπάς το σκοτάδι
τρυπάς τη ψυχή κι αφήνεις σημάδι
Σε ένοχη μνήμη ο χρόνος με κλείνει
παίρνει πολλά λίγα μου αφήνει

Αν μ΄αγαπάς θα με θυμάσαι
κάθε στιγμή σε κάθε βλέμμα
Αν μ΄αγαπάς θα περνάς
το ίδιο δύσκολα με μένα
Αν μ΄αγαπάς θα με θυμάσαι
κάθε στιγμή σε κάθε ψέμα
Αν μ΄αγαπάς θα περνάς
το ίδιο δύσκολα με μένα

Πέμπτη 1 Μαΐου 2008

Η ατάκα της γιαγιάς




Ο Γιάννης μου είχε πει όταν ξεκίνησα το μπλοκ
Να γράψω κάτι για την γιαγιά διότι την αναφέρω λέει πολλή συχνά

Αποφάσισα να μην είναι ένα αφιέρωμα
Αλλά να γράφω τις ατάκες της κάθε φορά


Για σήμερα έχω δυο μαζεμένες

Μετά τα σχετικά στον τηλ ακλούθησε το εξής

Λένα « το πρήξιμο στα πόδια πως πάει έφυγε? «
Γιαγιά « ναι έφυγε, αυτή είναι η δουλεία του παιδιμ να φεύγει……. να έρχεται «




Τηλ πριν το Πάσχα

Γιαγιά « θέλω να πάω και στην εκκλησία βρε παιδιμ αλλά δεν μπορώ»
Λένα « πες να έρθουν να σε πάρουν να σε πάνε»
Γιαγιά « Α! δεν έχω παράπονο έρχονται τα παλικαριαμ ( εγγόνια) με πάνε όπου θέλω.
Βλέπεις τώρα στα γεράματα έγινα μεγάλη κυρία, με συνοδεία πάντα. Χαχααχχαχαχααχχα (γελάμε και οι δυο) έτσι δεν είναι οι μεγάλες κυρίες? Πάντα με κάποιον συνοδεία? «
Λένα « έτσι γιαγιά έτσι «

Τρίτη 29 Απριλίου 2008

Λατρεία




Αυτό και αν ήταν ταξίδι με ξίδια

Αν έπαιρνα μαζί μου τα άδεια μπουκαλάκια από τσίπουρο, θα χρειαζόμουν ακόμη μια τσάντα :Ρ

Επειδή είμαι πολλή τυχερή η γαϊδάρα τελικά

Το φετινό Πάσχα με βρήκε στο λατρεμένο μου νησί

ΣΚΟΠΕΛΟΣ

Από την στιγμή που πατώ το πόδι μου εκεί νιώθω απλά μια ευτυχία
Χωρίς λόγο?
Όχι
Έχω περάσει πανέμορφα πολλές φόρες εκεί, όποια εποχή και αν έχω πάει

Για μένα έχει κάτι το μαγικό εκεί
Λέτε να είναι από τα τσίπουρα? Μπαααα

Οι ντόπιοι λένε πως αν κάνεις έναν σταυρό στον χάρτη της Ελλάδας………
Εκεί που ενώνονται οι δυο ευθείες βρίσκετε το νησί
Αυτό τους κάνει να είναι τρελιαριδες, γλεντζέδες, τυχερούς, και το νησί να έχει αυτήν την θετική αύρα την οποία εισπράττει ο επισκέπτης

Πήγα σε όλα τα λατρεμένα μου σημεία εκτός από ένα
Το αφίσα με την δικαιολογία να ξανάπαω
Ένα από αυτά είναι το μπαλκονάκι που πίνεις τον καφέ σου με θεά αυτό…………………







Ένα μέρος που πήγα πρώτη φορά ……………………..



















Μια λατρεμένη εικόνα που δεν την χορταίνω…………………….




Παρασκευή 18 Απριλίου 2008

Με λενε Λενα και ειμαι καλά


1.Όνομα : Ελένη , Έλενα ( έτσι με έβγαλε η κουμπάρα μου πριν χρόνια και μου μείνε)Λένα ( για οικογένεια και φίλους) λεγκω τρελεγκω και άλλα πολλά
2. Γενέθλια :6 Μαρτίου ποιας χρονιάς? Χουντικής πάντως
3. Ζώδιο : Τσιπούρα, μουρμούρα, ζαργάνα, μπαρμπούνι όχι και γαυρος!!!
4. Χρώμα μαλλιών : βαμενα κοκκινα μαλλιααααααααααααα
5. Χρώμα ματιών : πρασινα όταν θυμωνω γινοντε μαυρα
6. Εχεις ερωτευτεί ποτέ? : οοοοοοοοουυυυυυυυυυ
7. Είδος μουσικής που ακούς : ελληνικά …. Όχι σκυλάδικα έλεος
8. Xαρακτήρας Disney : ο ιπποπόταμος που κάνει την μπαλαρίνα ( fantasia)
9. Ποιός φίλος/ φίλη σου μένει πιο μακρυά? : η παιδική μου φίλη και κουμα ( κουμπάρα) η Λϊλη στο Βελιγράδι
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: ποτέ δεν σκεφτομαι το ίδιο
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: κλειδιά λεφτά τσιγάρα γυαλιά
12. Τί έχεις στον τοίχο σου? Αγαπημένα μου πράγματα , πινάκα, εικόνες, συλλογές
13. Τί έχεις κάτω από το κρεββάτι σου? Ούτε εγώ ξέρω, ούτε θα πάω να δω για να σου πω :Ρ
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες? Θα τρόμαζα, θα έλεγα εκεί πήγε το κακό, και τώρα ποιος τα μαζεύει όλα αυτά?
15. Αγαπημένος αριθμός : 13 , 7 , 6, 11 ( δεν μπορώ να αποφασίσω)
16. Αγαπημένο όνομα : δεν έχω
17. Τα χόμπυ σου : είναι χομπυ το νετ?? :/
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα ? τώρα ήρθα από έξω…. Οπότε σπίτι μου
19. Μια ευχή για το μέλλον : καλά μυαλά
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποιά εποχή θα πήγαινες? Θέλω λίγο ρωμαϊκή αυτοκρατορία, λίγο μεσαίωνα, λίγο αρχαία Ελλάδα και πολλή Αίγυπτο , και στα χρόνια που το μόνο που μας ένοιαζε ήταν να αγοράσουμε το ποστερ του αγαπημένου μας τραγουδιστή ή ηθοποιού
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου! :την κορινα και την τσάντα μου!
22. Αγαπημένο λουλούδι : τουλίπα!
23. Αγαπημένη σειρά : τι σειρά βρε? Υπάρχει σειρά?
24. Αγαπημένη ταινία : αχ πολλές, αυτές που γελαω πολλή και αυτές που κλαίω πολλή
25. Αγαπημένο τραγούδι : πάλι πολλά κυρίως παλιά, κυρίως Νταλάρας
26. Aγαπημένο βιβλίο : δεν ξέρω αν είναι αγαπημένο αλλά είναι το πρώτο έτρεχα σπίτι να το τελειώσω ,, βαμμένα κόκκινα μαλλιά,,
27. Αγαπημένο ζώο : η κορινα
28. Αγαπημένο ρούχο : κατά εποχές
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ίδα : διάφοροι
30. Αγαπημένο χρώμα : πορτοκαλί
31. Αγαπημένο φαγητό : μακαρονιααααααααα
32. Με ποιόν χαρακτήρα από καρτούν ταυτίζεσαι : ε το είπαμε πιο πάνω :Ρ
33. Κακή συνήθεια : Καπνίζω , πίνω, χαρτοπαίζω ( μπιριμπα) πάω με άντρες , ε κ.α.
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει : Ότι δεν φοβάμαι τα δύσκολα ( εδώ θα συμφωνήσω με κουμπαραμ).
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: όταν κλαψομ… αζω
36. Συνηθισμένη ατάκα :ουνγκλαουμπλιχ!!!! Unglaublich δηλ ( απίστευτο)
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: διαφημιστής/τρία φωτογράφος
38. Μεγαλύτερος φόβος : ……………….
39. Η καλύτερη pizza : η σπιτικιά
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι : Απαραίτητα σε κάθε σπίτι
ουφφφφφφφφφφφφφφ αντεεεεε και στα δικα σας οποιος θελει :Ρ

Σάββατο 5 Απριλίου 2008

Βρέχει........


Βρέχει εδώ και μέρες

Τουλούμια ρίχνει

Αλλά όταν περνάς την Τσιμισκη με βροχή ξημερώματα είναι μαγεία.
Άδειοι οι δρόμοι που πήγαν όλοι.
Καλά καναν και πήγαν όπου και να πήγαν γιατί μόνο έτσι μπορείς να δεις μέσα από το αυτοκίνητο τις λαμπερές βιτρίνες
Να ακούς την βροχή να πέφτει πάνω στην λαμαρίνα ( και τι λαμαρίνα ε?)
Νταγκ νταγκ νταγκ
Και τα φώτα από τις βιτρίνες να πέφτουν στον μουσκεμένο δρόμο και όλες αυτές οι αντανακλάσεις να δημιουργούν αυτές τις περίεργες φωτεινές γραμμές σε όλη την εικόνα που βλέπεις

Αυτή ήταν η 20-λεπτη μαγεία.
Τόσο κάνεις όταν περνάς την Τσιμισκη με το αυτοκίνητο βλέποντας και βιτρίνες

Συνέχιζε να βρέχει
Και όπως λέμε εδώ είναι η κόλαση και ο παράδεισος εδώ

Έτσι και η Τσιμισκη από μαγεία έγινε μέγαιρα
4 λωρίδες μποτιλιαρισμένες αλλά εγώ πάλι 20 λεπτά έκανα να την περάσω
Βλέποντας δεξιά και αριστερά μόνο εκνευρισμένους.
Για βιτρίνες ούτε λόγος. Ήταν σαν να μην υπήρχαν. Μακριά far away.

Συνεχίζει και βρέχει………………. Και το απολαμβάνω


Παρασκευή 28 Μαρτίου 2008

2 Δρόμοι

Yπάρχουν πάντα 2 δρόμοι ο εύκολος και ο δύσκολος.....
ο εύκολος έχει μεγάλο πόνο ψυχής........
ξέρεις ότι το τίμημα είναι να πονέσει η ψυχή σου
αλλά έχεις μάθει να ζεις με αυτόν
το προσπερνάς μέσα στην καθημερινότητα
έχεις μάθει να ζεις με αυτόν
νομίζεις ότι το αξίζεις
έχεις μάθει να ζεις με αυτόν
έχεις πειστεί ότι το αξίζεις

O δύσκολος θέλει να έχεις ψυχή
και όχι μόνο ψυχή σαν έννοια
αλλά ψυχή με σθένος
να πεις αξίζω το καλύτερο
αξίζω να παίρνω το καλύτερο
και αντέχω

όχι στο φτηνό και στο νερόβραστο
αλλά στην ποιότητα και την ουσία


διαλέγεις αυτόν που θα έχει πολλή πόνο ψυχής
και ο πόνος είναι ότι πάντα θα ξέρεις ότι το κενό είναι μεγάλο

διαλέγεις αυτόν που θέλει ψυχή και
παλεύεις με την ψυχή σου για το καλύτερο
γι αυτό που θα σου γεμίσει την ψυχή σου

Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2008

Γκλαμουριες και αλλα





Τα ταξίδια παν σύννεφο τελικά

Τύχη ή επιλογή, επιλογή και τύχη

Χριστούγεννα και αλλαγή του χρόνου λοιπόν στην Ελβετία

Χιονισμένα τοπία, καθαροί δρόμοι, σήραγγες και γέφυρες
Μικρά σπιτάκια με χαμηλές στέγες , παιδάκια να παίζουν με το εκλιθρο τους
Πανάκριβες στολές του σκι, και σοκολατακιαααααααα

Ξέρεις τι είναι να περπατάς στην Bahnhofstrasse και να ξέρεις ότι κάτω από τα πόδια σου βρίσκετε όλο το χρυσάφι του κόσμου φυλαγμενο?
Εμ είναι να σου έρχεται μια τρέλα

Αλλά λες δεν πειράζει …. Πάμε μια βόλτα στο St.Morits αύριο να κάνουμε τις αγορές μας ( ποιες αγορές?) Που μερικοί δεν τόλμησαν να πιουν ούτε καφέ εκεί μην τους πιάσουν τον πισινό τους ( που σιγά μην τους κακοφαινόταν δηλ) :Ρ

Πάντως η πάπια πορτοκάλι και το zuricher geschnitzeltes ήταν υπέροχα για χριστουγεννιάτικο γεύμα στο σαντ μοριτς
Το λικέρ πριν το φαί επίσης υπέροχο, αλλά ότι και να πιεις σε αλκοόλ δεν σε πιάνει
Γιατί απλά ζεσταίνεις τα σωθικά σου λίγο

Αυτό που δεν περίμενα ποτέ να είναι τόσο γραφικό είναι το Νταβός. Φανταζόμουν ένα άχαρο μέρος όπως οι αποφάσεις που παιρνοντε εκεί. Αλλά τελικά είναι πολύ γραφικό και κοσμοπολίτικο και η διαφορά του πεντακάθαρου αέρα του αμέσως αισθητή

Να πω και για τις καρακάξες που ήρθαν με τακούνια στα χιόνια? Όχι ε … μη χαλάσουμε το γκλαμ
Αλλά γι αυτούς που έχουν τζιπάκια για να πηγαίνουν στα χιόνια ( μια φορά τον χρόνο και αν) σας λέω το εξής
Τα τζιπάκια τους είναι για να τα κλαίν οι ρέγκες δίπλα σε αυτά που κυκλοφορούν εκεί
Πτωχοί συγγενείς :Ρρρρρ























Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2007








Aπαπαπα περασαν 2 μηνες ε?


Και ακομη δεν αρχισαμε το σηριαλ.

Μας εφαγε η βαριεστημαρα, τα κοτσομπολια, οι γκομενοι, το swiffer ( μια κλασσική Ελληνίδα νοικοκυρά δηλ :Ρ )

Και ντριιιιν το τηλ κόβει το κείμενο στη μέση.

Μια φοβερή σκηνή για το σήριαλ αποκαλύπτετε….

Δεν είναι τυχαίο ότι εγώ 2 μέρες πριν είχα στο μυαλό μου αυτήν την σκηνή.

Να μπατακονω με το αυτοκίνητο μέσα στις λάσπες και να μην υπάρχει εκείνη την ώρα ούτε ΕΝΑ τρακτέρ να με βγάλει.

Να που έγινε και αυτό….. μέσα στο χαντάκι βρέθηκε η άλλη .
Μάλλον μόνο του βρέθηκε εκεί…. Και η άλλη έτρεχε από πίσω να το σώσει τσιρίζοντας….. μηηηη μηηηη πέφτεις μέσα .


Αχ ωραία έγινε και αυτό…
Καταγράφηκε.

Δεν λέω άλλα γιατί ……..κυκλοφορούν και ανεμπνευστα ( υπάρχει αυτή η λέξη?)άτομα που θα μας πάρουν κανένα επεισόδιο και θα το δούμε σε κανένα βιτερ :Ρ


Τρίτη 10 Ιουλίου 2007


Αθάνατη ελληνική επαρχεία

Δεν υπάρχει φορά που να μην πω αυτήν την πρόταση όταν ταξιδεύω
Όταν βλέπω να απλώνετε μπροστά μου όλο αυτό το πολύχρωμο τοπίο
Τετραγωνισμένα … μακρόστενα…. Μικρά και μεγάλα χωράφια
Υπάρχουν σημεία που βλέπεις από ψηλά όλο αυτό το σύμπλεγμα με τα διάφορα χρώματα και σχήματα και αναλόγως την εποχή είτε πράσινα είτε κιτρινωπά είτε και καφετιά
Τα χρώματα της γης όπως τα λέμε εμείς

Βλέπεις και ουρανό…… βεεεβαια… ουρανό θάλασσα

Όλα τα καλά

Βλέπεις φάτσες διαφορετικές…. Όμοιες μεταξύ τους κατά τόπους
Διαφορετικές από τις άλλες

Βλέπεις πράγματα που έχεις ξεχάσει ή μάλλον που δεν τα βλέπεις πια καθημερινά

Βλέπεις όμως παντού την ίδια μοναξιά
Την βλέπεις και στην γιαγιά που κάθετε στο πεζούλι αλλά και στον επιχειρηματία
Στα αδιέξοδα που δημιουργούν διεξόδους
Την δική μας μοναξιά….. τα δικά μας αδιέξοδα…. Τις δικές μας διεξόδους


Δευτέρα 25 Ιουνίου 2007

Πασχαλης και Ελενα


Ο Γιωργος και η Δημητρα εχουν δίδυμα
Χτες τα έδωσαν και επίσημα τα ονόματα τους
Δεν τιμηθικαν παππούδες και γιαγιάδες με τα ονόματα
Τιμιθικαν 2 αγαπημένα πρόσωπα που δεν είναι πια κοντά μας

Ο Γιώργος είχε μια αδερφή …. Την Έλενα και
Η Δήμητρα είχε έναν αδερφό …. Τον Πασχαλη

Η τελετή ήταν τόσο συγκινητική σε σημείο που αποφεύγαμε να ακούσουμε.

Να είναι γλυκιά η ζωή σας…. Όσο και το γλυκό του κουταλιού που μας κεράσατε :)

Τετάρτη 20 Ιουνίου 2007

Στο φυσικό της περιβάλλον



Με θεα αυτό το ηλιοβασίλεμα
και παρ όλο το σύννεφο
Νόμιζες ότι καθόσουν δίπλα σε καλοριφέρ.
Στα πόδια μας ερχόταν κύματα από καυτό αέρα αλλά δεν πτοηθήκαμε .
Τα ,,δροσερά,, κοκτέιλ ερχόταν το ένα μετά το άλλο

Ήμασταν στο φυσικό μας περιβάλλον αλλά και εκτός αυτού

Εμείς θαυμάζαμε το ηλιοβασίλεμα……. Οι άλλοι το φόρεμα μιας ημίγυμνης
Εμείς γελούσαμε με την καρδιά μας… οι άλλοι όχι για να μην κάνουν ρυτίδες


Από την μια γύρο μας όλα τα ψώνια που το παίζουν και καλά χάι και έχουν κρατημένο το πρώτο τραπέζι πίστα ( στην παραλία) αλλά κάθισαν με ένα μόνο ποτό όλο το βράδυ

και από την άλλη εμείς σε πρώτο τραπέζι πίστα …. εκτός φυσικού μας περιβάλλοντος αλλά να τους έχουμε γραμμένους και να είμαστε στο φυσικό μας περιβάλλον

τόσο όμοια και ανόμοια μαζί

μερικες φορες τα συννεφα με ουρανο και θαλασσα κανουν θαυματα………. Ειπε ο γιαννης

Παρασκευή 8 Ιουνίου 2007

Περα απο το ανθρωπινο εγω

Είπα να δω πέρα από το ανθρώπινο εγώ
Τι έκανες πάλι?
Το και το…….
Και τι πήρες?
Σκατούλες

Γιατί όταν κοιτάμε πέρα από το ανθρώπινο εγώ μας τις 9 στις 10 φορές περνούμε ως αντάλλαγμα σκατουλες? ( άντε και καμιά χρυσή μούντζα)???
Θέλουμε να τσεκάρουμε τα όρια μας? Θέλουμε να γίνουμε ηρωες στα μάτια των άλλων ή του εαυτού μας? Δεν αγαπάμε τον εαυτό μας?

Το κάνουμε για να πάρουμε κάτι…… αυτό το κάτι όμως το έχουμε διευκρηνησει?

Δεν χρειάζεται να πληγωνόμαστε όταν δεν περνούμε τίποτα…. Γιατί όλο και κάτι παίρνουμε… αρκεί να το δούμε από άλλη οπτική γωνιά.
Παίρνουμε την γνώση …. Παιρνουμε το αίσθημα ( καλό ή κακό) παίρνουμε εμπειρίες,
Τεσταρουμε τα όρια μας

Την άλλη φορά οι σκατουλες θα είναι πιο μαλακές μέχρι να ξαναξεπερασεις το ανθρώπινο εγώ ….. και να μάθεις και άλλα όρια!!

Αφιερωμένο στην πιο σκατουλενια σκατουλα και στον υπέροχο πιπινοβοθρατζη της :Ρ

Παρασκευή 1 Ιουνίου 2007

Καλοκαιρι 07



Άνοιξα νέο φάκελο στις εικόνες…. Καλοκαίρι 07
Αυτή είναι η πρώτη φωτο
Το πρώτο μπάνιο ( τον βρέξαμε και φέτος :Ρ)
Η κορινα έτρεξε πρώτη και βούτηξε σαν αλαφιασμένη
Ως συνήθως βουτάει μόνο τα πόδια της στην αρχή αλλά χτες μπήκε ολόκληρη
Βουτούσε και ξαναβουτουσε
Προσπαθούσε να πιάσει τα κύματα
Πολλή χάζι την κάνω όταν το κάνει αυτό
Μετά κυλίστηκε στην άμμο να στεγνώσει και φυσικά έγινε πάλι σαν γουρουνάκι

Καλοκαίρι 07 λοιπόν

Θέλω και εύχομαι να γεμίσει φωτογραφίες όμορφες
Από στιγμές χαρούμενες και ευτηχησμενες
Με γελαστά πρόσωπα και όμορφα τοπία
να τις βλέπω αργότερα και να χαμογελάω όπως με όλες τις φωτος που τραβαω

αυτό το καλοκαίρι δεν θα ξαναρθεί
οπότε ας το ζήσουμε σε όλο του το μεγαλείο


Α! και κάτι πρωτοφανές….. ξέχασα να βγάλω ένα βραχιολακι … και το ένιωσα να φεύγει από το χέρι μου….. αλλά επειδή είμαι συλφίδα…. Το έπιασα με τα δάχτυλα των ποδιών και το έβγαλα από το νερό!!!
Πςςςςςςς
Άλλος ένας λόγος να νιώθω περήφανη για μένα :Ρ


Για του λόγου του αληθές δηλ ……. Το γουρουνάκι :Ρ

Πέμπτη 24 Μαΐου 2007

Οι νανοι της κυριας κατερινας


Έγιναν 5 λοιπόν

Κάθονται καμαρότοι στην μέση της πρασινάδας και ετοιμάζονται για την επόμενη ζαβολιά που θα κάνουν
Διότι είμαι σίγουρη ότι κάνουν ζαβολιές τα βράδια. Το είδα στο βλέμμα τους αυτή την φορά.
Κάθε πρωί οι ζαβολιές τους χρεώνονται στον Αλήτη , το λυκόσκυλο του κήπου, που πάει και τους μυρίζει και τους κοιτάει αφι ψηλού , αλλά εκείνοι μένουν ακίνητοι κιχ δεν βγάζουν .

Η κυρία Κατερίνα καθόταν και τους καμάρωνε

Ο καθένας έχει την δική του ιστορία

Τον πρώτο τον είχε πάρει από μια γιαγιά τσεχα που έμενε στην Γερμανία και τον είχε φέρει από την πατρίδα της. Χρονολογείτε του 1920-30 . νανοπαπους δηλ
Ο επόμενος αγοράστηκε από την ίδια γιατί είχε ευγενική φατσουλα
Οι επόμενοι για να έρθουν στον κήπο , πέρασαν τα σύνορα χωρίς διαβατήριο χωρίς χαρτιά ο νανοτεμπελης και ο νανοκηπουρος
Και ο πέμπτος ηρθε με μια παλιά ταυτότητα αλλά τον δέχτηκαν τελικά γιατί ήταν κουβαλητής.

Όταν γίνουν 7 οι νάνοι θα βρει και την χιονάτη η κυρία Κατερίνα

Άντε να δούμε τότε τι ζαβολιές θα έχουμε στον κήπο :Ρ

Πέμπτη 17 Μαΐου 2007

Το κομματι που λειπει

Το ακουσα για πρωτη φορα περυσι τον οκτωβρη ή νοεμβρη.
εχει γινει το αγαπημενο μου ,, παραμυθι,, απο τοτε.
(οκ μετα την mary popins)

Το Κομμάτι-που-λείπει καθόταν μοναχό του... περιμένοντας κάποιον να έρθει να το πάει κάπου.
Κάποιοι του ταίριαζαν... αλλά δε μπορούσαν να κυλίσουν.
Άλλοι μπορούσαν να κυλίσουν, αλλά δε του ταίριαζαν.
Ένας δεν είχε ιδέα τι σημαίνει ταίριασμα.
Και ένας άλλος δεν ήξερε τίποτα από οτιδήποτε.
Ένας ήταν πολύ ευαίσθητος.
Ένας άλλος το ανέβασε σε βάθρο... και το άφησε εκεί.
Σε κάποιους έλειπαν πολλά κομμάτια.
Και, τέλος πάντων, κάποιοι άλλοι είχαν παραπάνω κομμάτια.
Έμαθε να κρύβεται από τους πεινασμένους.
Ήρθαν κι άλλοι.
Μερικοί το κοίταξαν από πολύ κοντά.
Άλλοι κυλούσαν και το ξεπερνούσαν χωρίς να το αντιληφθούν.
Προσπάθησε να γίνει πιο ελκυστικό...
Άδικος κόπος...
Προσπάθησε να γίνει πιο φανταχτερό... αλλά το μόνο που κατόρθωσε ήταν να φοβίσει τους ντροπαλούς.

Τελικά ήρθε κι ένας που του ταίριαζε απόλυτα.
Ξαφνικά...
το Κομμάτι-που-λείπει άρχισε να μεγαλώνει...
Και να μεγαλώνει!
"Δεν ήξερα ότι θα μεγαλώσεις"
"Ούτε κι εγώ το ήξερα" είπε το Κομμάτι-που-λείπει.
"Ψάχνω για το κομμάτι που μου λείπει, ένα κομμάτι που δε θα μεγαλώσει..."είπε κι έφυγε...

Ώσπου μια μέρα, ήρθε κάποιος που φαινόταν διαφορετικός.
"Τι θέλεις από μένα?" ρώτησε το Κομμάτι-που-λείπει.
"Τίποτα".
"Τι έχεις ανάγκη να σου δώσω?"
"Τίποτα".
"Ποιος είσαι?" ρώτησε το Κομμάτι-που-λείπει
"Είμαι το Μεγάλο Ο" είπε το Μεγάλο Ο.
"Νομίζω πως αυτός που περίμενα είσαι εσύ", είπε το Κομμάτι-που-λείπει. "Μήπως είμαι το κομμάτι που σου λείπει?"
"Όμως,δε μου λείπει κανένα κομμάτι" είπε το Μεγάλο Ο. "Δεν υπάρχει χώρος που θα μπορούσες να ταιριάξεις..."
"Κρίμα..." είπε το Κομμάτι-που-λείπει, "ήλπιζα πως θα μπορούσα να κυλήσω μαζί σου..."
"δε μπορείς να κυλήσεις μαζί μου" είπε το Μεγάλο Ο. "Αλλά ίσως να μπορέσεις να κυλήσεις μόνο σου"
"Μόνο μου? ένα Κομμάτι-που-λείπει δεν μπορεί να κυλήσει μόνο του".
"Αλήθεια, προσπάθησες ποτέ?" ρώτησε το Μεγάλο Ο.
"Οι γωνίες μου είναι πολύ μυτερές" είπε το Κομμάτι-που-λείπει. "Δεν είμαι φτιαγμένο για να κυλάω μόνο μου!"
"Οι γωνίες και τα σχήματα αλλάζουν" είπε το Μεγάλο Ο. "Τέλος πάντων, πρέπει να σε αποχαιρετήσω. Ίσως να ξανασυναντηθούμε κάποια μέρα".
Και κύλησε μακριά.

Το Κομμάτι-που-λείπει έμεινε πάλι μόνο του.
Για πολύ καιρό απλώς καθόταν...
Μετά σιγά-σιγά, σηκώθηκε στη μια του γωνία...
...Και έπειτα σωριάστηκε πάλι.
Μετά, σήκω-τράβα-πέσε...
άρχισε να προχωράει...
Σύντομα οι γωνίες του άρχισαν να στρογγυλεύουν...
Σήκω-τράβα-πέσε, σήκω-τράβα-πέσε...
Και το σχήμα του άρχισε να αλλάζει...
και συνάμα να τινάζεται αντί να σέρνεται...
και έπειτα να αναπηδάει αντί να τινάζεται...
και στο τέλος να κυλάει αντί να αναπηδάει...
Δεν ήξερε προς τα που πήγαινε, και δε το ένοιαζε.

Κυλούσε!

Τρίτη 15 Μαΐου 2007

Η αφορμη




Αφου η αφορμη για το ξεκινημα αυτης της νεας ,,δραστηριοτητας,, ηταν ενα ταξιδι ας εχει την τιμητικη του.

Ας κανουμε μαζι ταξιδια κανονικα ...... με αυτοκινητο ... με αεροπλανο..... με τρενο.......

ταξιδια μονοι μας ......... και με αλλους

ταξιδια μεσα μας...... και μεσα απο αλλους

ταξιδια στα ονειρα ......... και μεσα απο τα ονειρα

Τα ταξιδια ανοιγουν τα ματια ....... λεει η γιαγια μου ....... σε αντι8εση με τα ξυδια ( ksidia) που τα κλεινουν

Εμενα μ αρεσουν και τα δυο

Δωσε μου ταξιδι και παρε μου το ξυδι ( αυτο πρεπει να το πω στην γιαγια μπορει να της αρεσει) :ρ


Αχ!! σαν πολλη φορα πηρα και γραφω και το περιεργο ειναι πως μου ερχονται χιλιαδες πραγματα να γραψω

Ισος αυτη η μαγικη λεξη που την βιονω απο παιδι να με κηνιγαει τελικα ( τωρα μου ηρ8ε αυτο)

σταματαω εδω για σημερα

Καλο ταξιδι !!!