Το ελάχιστο......

Τον γνώρισα από την Γωγό.........

Έχω δει πολλές φωτογραφίες......

Από τον χώρο.......

Από τον κήπο.......

Τα παιδιά.......

Τις ζωγραφιές τους .....

Έχω ακούσει πολλές περιγραφές από την ίδια...

Δεν αξιώθηκα να πάω (ακόμη)......

Είναι το ελάχιστο που μπορώ να κάνω .....

Ίδρυμα Αζίζ Νεσίν

τα σχόλια εδώ θα είναι κλειστά..

An angel get his wings........

Ο Τζορτζ μπειλι ….μετά από μια χρεοκοπία …..

Αποφασίζει να πάει να αυτοκτονήσει..

Την ώρα εκείνη εμφανίζετε ο κλερενς …..

Απεσταλμένος άγγελος που πρέπει να κάνει κάτι καλό στην γη …

Για να αποκτήσει φτερά ……..

Ο κλερενς δείχνει στον Τζορτζ όλη του την ζωή …….

Και πως θα ήταν αυτή …… αν δεν υπήρχε ο Τζορτζ…….

Πόσο ο καθένας μας επηρεάζει με τις πράξεις του …. Με τον χαρακτήρα του ….

Με τις αποφάσεις του …..

Την ιστορία του ….. και των γύρω του….. του τόπου του…..

Την ιστορία γενικώς ….

Πόσο σημαντικός είναι ο καθένας μας σε αυτήν την ζωή ……

Την ασπρόμαυρη ταινία του 46…..

Μου την θύμισε η νεξτ_ντει με την ερώτηση της πόσο επηρεάζουμε την ιστορία ….

Ο Τζορτζ συνειδητοποιεί πόσο όμορφη είναι η ζωή του και ας πάει φυλακή……

Επιστρέφει στην οικογένεια του …….

Και το απόσπασμα δείχνει το τέλος της ιστορίας

( φυσικά χεπι εντ έχει)

Το καμπανάκι στο χριστουγεννιάτικο δέντρο χτυπάει ……..

Και η μικρή λέει …….

An angel get his wings …..

(Ένας άγγελος απέκτησε φτερά)

Μιας και πλησιάζουν Χριστούγεννα ……

Ε ας μπαίνουμε σιγά σιγά στο κλίμα …..

και ας αναλογιστούμε πόσο σημαντικοί είμαστε ....

Ασπρη τριχα......

Οι δυο κυρίες προχωρημένης ηλικίας ….

Περπατούσαν αγκαζέ…..

έκαναν την βολτουλα τους στους δρόμους του Νταβός …..

Ίσιο παπουτσάκι αθλητικό …..

Τζιν παντελονάκι …….

Μπλουζάκι και μπουφανακι σπορ …..

Ελληνίδες μη φανταστείτε ελβετίδες και αρχίσετε τα σουξου μουξου…..

Όταν τις είδα από μακριά ….. παίρνω τηλ μια φίλη μου ……..

Τις περιγράφω την εικόνα ……

Θα τις βγάλω Φώτο της λέω …. Για να δεις πως θα είμαστε σε μερικά χρόνια :ρ

Ακριβώς την ιδία ηλικία …. ( δεν την μαρτυρώ ακόμη) ….

Είχαν και 2 άλλες φίλες…

Τις γνώρισα πέρυσι το Πάσχα…..

Το ίδιο στυλακι …… λίγο πιο κυριλέ ….

Φίλες από το σχολείο…… χήρες πια εδώ και 10 χρόνια ….. με παιδιά και εγγόνια….. ήρθαν εκδρομουλα στο Πήλιο……

Είχαν γυρίσει όλον τον κόσμο …… για Χιλή μου λέγαν …. Για Βραζιλία….. για Κίνα..

Τις άκουγα χαμογελώντας όταν μου έλεγαν τις ιστορίες τους……

Γλυκύτατες ….. πρόσεχαν η μια την άλλη …..

Φώναζε, μου λέει η μια…….. δεν ακούει καλά …….

ΑΑΑΑΑΑ ΟΚΚΚΚΚΚ φώναξα ασυναίσθητα…..

Περασμένα 80 λοιπόν και τα δυο ,,ζευγάρια,, κυρίες …..

Που τις θυμήθηκα?

Από μια κουβέντα που ειπώθηκε τις προάλλες…..

Είσαι μικρή ακόμη μου λέει ένας φίλος ……

λίγο πιο μεγάλης ηλικίας από μένα ……..

και μπορείς και κάνεις όνειρα ακόμη ……

Δεν είναι θέμα ηλικίας ούτε τα όνειρα….

Ούτε η δουλειά…..

ούτε ο έρωτας….

Ούτε να μάθεις να χειρίζεσαι υπολογιστή….

Η ηλικία είναι απλά μια πολύ ωραία δικαιολογία για να ΜΗΝ κάνουμε πράγματα στην ζωή μας…..

Είμαι πολύ μικρός για να ξεκινήσω δική μου δουλειά………

Είμαι πολύ μεγάλη για να βγάλω δίπλωμα……

Είμαι πολύ μικρή για να μείνω μόνη μου …….

Είμαι πολύ μεγάλος για να ερωτευτώ……

Όχι ……. Λάθος …….. μεγάλο λάθος…….

Φτηνή δικαιολογία …… για να ξεβολευτούμε και να κάνουμε πράγματα για τον εαυτό μας ……..

Να αρπάξουμε την ζωή και την ζουπιξουμε….. να την ξεζουμίσουμε …… να πάρουμε αυτά που θέλουμε …. Αυτά που μας ανήκουν ….. αυτά που δικαιούμαστε….

Μπορεί το σώμα μας να χάνει την ευκινησία του …… μπορεί να μην μας ακολουθει πάντα όσο περναν τα χρόνια …….μπορεί να έχουμε άλλους ρυθμούς…. Και να θέλουμε πιο πολύ ξεκούραση μετά από μια δραστηριότητα …..

Αλλά αυτό δεν είναι λόγος να μένουμε απαθέστατοι και να χάνουμε πράγματα που δεν έχουν ηλικία …..

Δεν εχω ουτε ασπρη τριχα στην καρδια μου …….

( μαγιακοφσκι)

Η λάμπα θα παραμένει αναμμένη και θα φωτίζει , οσο εμείς θα φροντίζουμε να μην σωθεί το λάδι

( μητερα Τερεζα)

Φατσούλες......

Όταν συναντηθήκαμε μου χάρισε ένα χαμόγελο :) ….

Φιληθήκαμε :* …..

Πολύ μπλα μπλα και πλατιά χαμόγελα :D

Το χιουμoρ μας ήταν ίδιο και όταν αστειευόταν πειραχτικά έβγαζε την γλώσσα :Ρ

Μερικές φορές ήταν τόσο αστεία και με τόση παιδιάστικη διάθεση που το κορόιδεμα ήταν διαρκές και πετούσε και σάλια :Ρ΄΄

Εγώ κάπνιζα τσιγάρο ==~

Αυτή στραβομουτσούνιαζε :/

Εγώ στραβομουτσούνιασα :S όταν μου είπε πως είναι χοντρή οΟ=

Έμεινα έκπληκτη :ο όταν μου είπε για την φίλης της ….

Μου σηκώθηκε το μαλλί =:)

Αλλά στεναχωρήθηκα :(

Όταν άρχισε να κλαίει :΄(

Στην αρχή το βούλωσα :Χ

Μετά έκανα τον καραγκιόζη και αρχίσαμε να διασκεδάζουμε <:)

Το κατάλαβε ότι το έκανα γι αυτήν και μου έκλεισε το μάτι ;)

Εγώ για να γελάσουμε αλληθώρισα ‘,)

.................

Η άμεση γραπτή επικοινωνία …. Έχει συναίσθημα….

Οι φατσουλες βγήκαν για να δείχνουμε την διάθεση…

Και αφού η γραπτή επικοινωνία είναι αναπόφευκτη….

Καλό είναι να ξέρουμε και να δείχνουμε την διάθεση μας ….

Ή τα συναισθήματα που μας δημιουργεί….

Να χαρίζουμε το χαμόγελο μας … όπως το χαρίζουμε και όταν μας βλέπει κάποιος….

Μου ζητηθήκαν πολλές φορές διευκρινίσεις για τις τελίτσες και τις παρενθέσεις και το :Ρ

Υποσχέθηκα να το κάνω ποστ… και ελπίζω να βοήθησα αυτούς που είναι νέοι στον άμεσο γραπτό τρόπο επικοινωνίας……

Οι παλιοί αν έχουν δικές τους ή άλλες φατσουλες….. να μας τις πουν ιμιντιαλτι :Ρ

Μερικες φατσουλες ειναι αυτηνης

------> Κάθριν

αλλιώς που να ξέρω εγώ το :Ρρρρ

Στερεό μου τελείωμα……

(επιτέλους γιατί μας τα έπρηξες)

Δεν φταίω εγώ ούτε η φαντασία μου τα φταίει……

Φταίτε εσείς που με ενθαρρύνετε να γράφω …..

(Γκουχ γκουχχχ)

Θαρρείς και αν δε με ενθαρρύνατε δεν θα έγραφα αλλά τεςπα

Μια μέρα πριν πλημμυρίσει λοιπόν

(δεν θα άντεχα να την δω ΚΑΙ πλημμυρισμένη)

Ήταν που το πήρα τελικά πρέφα

( αργώ αλλά καταλαβαίνω)

Ότι δεν μου πάνε τα μεγάλα νησιά….

Κόσμος , κυκλοφοριακό, φανάρια, πατείς με πατωσε….

Νοου νοου θενκς…..

Κέρκυρα

Μια γρήγορη θέα στην λίμνη των Ιωαννίνων που θέλει μεγάλη επίσκεψη

Και η επιβράβευση για το ότι γιεςςςςςςςςςςςς τα καταφέραμε……..

Ένα ……

(δεν ήταν ένα μην λέμε και βλακείες)

Κοντοσουβλι ……..

Στο Μέτσοβο……..

(μαζευτε τα σάλια σας δεν έχω χρόνο να σκουπίζω)

Δεν συνεχίζεται ......

αλλά οι καλές οι φώτος θα ακολουθήσουν σε άλλο ποστ

Στερεά μου αμυγδαλοτά....

Ειδικό αφιέρωμα σε ένα ιδιαίτερο μέρος…..

Όπου ο άγνωστος παππούς ψαράς……

Σου λέει ….

Καλημέρα κορίτσι μου ....

Τα αμυγδαλωτά λιώνουν μέσα στο στόμα σου …..

Μια σουρτούκο σε λέει σουρτουκοσκυλο……

Τον καφέ τον πίνεις σε λιακάδα μέσα στο κρύο…..

Βγάζεις Φώτος τα σκάφη για να διαλέξει ο Γιάννης …..

Λίγες ώρες με πολλές εντυπώσεις…..

Που να έμενα και περισσότερο ……

Λευκάδα....

Συνεχιζεται ...

Στερεά ομπρέλα…..

Ή στερεά μου ήπειρο παρτ 2

Ή απλά … η συνέχεια …..

Με μουσική υπόκρουση …..

Στο ένα χέεεεερι το τσιγάρο στο άλλο χέεεερι το μπεγλέρι…

Εμείς βάζουμε…

Στο ένα χέεερι την ομπρέλα στο άλλο χέεερι την βαλίτσα….

Ω ναι ...

Αναγκάστηκα να αγοράσω ομπρέλα …

διότι η βροχή δεν έπεφτε ραι θρου αλά Ζαμπέτα ….

Αλλά καρεκλοποδαρεξ αλά Έλενα .....

Η ΟΠΟΙΑ ομπρέλα ήταν τριών χρήσεων διότι στην τέταρτη δεν έκλεινε και άκουσε όλη η κινέζικη φυλή όχι τον εξάψαλμο αλλά τον βρισαψαλμο .

(εδώ παιρνω ανάπνοη διότι το πήρα μονότερμα)

Στα δικά μας λοιπόν την αγόρασα πρώτον για να μην πάθω καμία πνευμονία και θα αργούσε και άλλο η συνέχεια… … δεύτερον .. θα αργούσαν να έρθουν τα γλυκά που έταξα στην θεςς και ποιος ακούει κάτι γλωσσούδες μετά…. Και τρίτον

(και πάντα κυριότερων είναι το τρίτο το καλό)

Δεν θα μπορούσα να βγάλω Φώτο τον

Πεντακάθαρο

Γυαλισμένο

(από την βροχα όχι από κανένα γιαλιστικο για παρκέ)

Ηρακλή....

που παλεύει στο κέντρο της πλατείας στο Αγρίνιο ……

Ναύπακτο και Μεσολόγγι ξέχασα να βγάλω φωτος …

γι αυτό πάμε παραπάνω …..

Στο πανέμορφο ….

Μικρό θέατρο

(έτσι λέγετε)

στην Άρτα …

που εμένα μου έκανε μεγάλη εντύπωση

Κάτι έχει αυτή η πόλη … εγώ δεν το ένιωσα … ώσπου είδα το φεγγάρι να θέλει να μένει ακόμη ορατό στον ουρανό ….. παρ όλο που είχε φέξει για τα καλά …….

αλλάζουμε και μουσική υπόκρουση.....

έχει πανσέληνο στην Πρέβεζα και ειν΄ ωραία....

Ξημέρωμα στην Πρέβεζα……

Συνεχιζεται.....

Στερεά μου ήπειρο.....

Την πέρασα την πέρασα…..

Πως λένε μερικοί λιγούρηδες την πήδηξα την πήδηξα

(ήπια οβομαλτινη) άσχετο

Ένα πραμα... άλλο πραμα….

Ένα μεγαλείο…..

Μια γκλαμουρια….

Μια νέα-ορκιζιλα (από το νέα Υόρκη)

Την περνάς και νομίζεις ότι είσαι αμερικανάκι …..

Ότι θα κρατήσει για ώρες αυτή η αίσθηση…..

Δίπλα στον πεζόδρομο θα κάνουν τζόκινγκ με τα γουόκμαν στα αυτιά….

Μια σαλταρισμένη θα ανέβει στους τεράστιους σωλήνες και θα θέλει να αυτοκτονήσει…..

Και τσουπ ο σούπερμαν θα έρθει να την σώσει ……

μπιπππππππ ξυπνήστε … στο Ρίο βρίσκεστε …..

11.70 για το όνειρο και την γκλαμουρια μου μέσα….

Οι επόμενες φώτος μπόνους...

Συνεχίζεται.....

Κολληματα.....

Ξεκινάς με ήλιο….

Κάπου αρχίζει και ψιχαλίζει…..

Φοράς γυαλιά ηλίου…..

Περνάς τούνελ…..

Τα ανεβάζεις στο κεφάλι…..

Το μυαλό ταξιδεύει μαζί σου….

Παίρνεις καφέ….

Μια ωραία συννεφιά όλος σου ο ορίζοντας….

Η βροχή δυναμώνει….

Έχεις φάει κόλλημα….

Χαμογελάς….

Δεν βλέπεις μπροστά σου….

Αλλά εσύ ξέρεις ότι όλα είναι πεντακάθαρα μπροστά σου …..

Ανοίγεις την ένταση στο τέρμα …

Και ακούς…. Ως να λιώσει το μπ3….

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά

Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά

Να με κρατάς αγκαλιά σφιχτά γιατί μου πήρε πολλά το εφτά

εκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ' όλα αυτά

Μακάρι να ‘ναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό

να στο χαρίσω να στάζει αγάπη ένα σωρό

Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύ

Κι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό

Να περπατάμε χέρι-χέρι ως το πρωί

Του τραμ οι ράγες κάτι ξέρουν δεν μπορεί

Τα χρόνια φεύγουν, γοργά περνούν και μ’ αναμνήσεις μετά γυρνούν

Μικρά τα ονόματα που όλα τα χωρούν

Να μ’ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά

Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφερά

Δεν ειν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός

Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ενικός

Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί

Στα ξαφνικά, στο μικρό μπλακ άουτ της Δ.Ε.Η.

Και μέχρι να ‘ρθει ξανά το φως, αυτός ο λόγος ο πιο κρυφός

θα δει ν’ ανοίγουμε μια πόρτα στη ζωή

Να μ’ αγαπάς εαυτέ μου σ’ έψαχνα παντού

Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβού

απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά

συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά

Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά

Να μου μιλάς σιγανά στ’ αυτί γιατί σ'ακούνε την νύχτα αυτή

παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί

Το ΟΧΙ στο Σουρτα Φερτα.......

Καφεδιαζομαι και ακούω μεγάλες κουβέντες από την ανοιχτή τιβι…..

Ενότητες … εθνική περηφάνια και παπαριες….

Τα έχω γράψει και την 25 Μάρτιου

Δεν ήθελα να γράψω τίποτα….

Γιορτάζουμε το όχι ….

Λες και έπρεπε σε εκείνο το όχι να πουν ΝΑΙ….

Διάβασα όμως ένα κείμενο που με εκφράζει απόλυτα…..

Και αυτό είναι το σημερινό μου ποστ……

Τα σχόλια εδώ είναι κλειστά… όποιος θέλει αφήνει εκεί ……

Το ΟΧΙ στο Σουρτα Φερτα

Ανθρωπογουρουνιες........

-Κι εμείς φοβόμαστε μια αρρώστια που λεγεται

"Γρίπη των Ανθρώπων."

Καλώς ήρθατε.....

Μια λύσσα κακιά τους έχει πιάσει για να μην χάσουν την δουλειά τους

Βγαίνουν σε κανάλια σε σταθμούς

(όχι των τρένων για να πέσουν στις ράγες)

Λένε ότι για την δουλειά τους παίρνουν 480 ευρώ…

Λένε ότι δεν έχουν ασφάλεια….

Λένε ότι κάνουν και δεύτερη δουλειά για να ζήσουν

(παράνομα γιατί δεν τους επιτρέπετε)

Λένε ότι δουλεύουν έτσι εδώ και δυο και τρία χρόνια….

Γιατί τέτοια λύσσα ρε παιδιά για να κρατήσετε αυτήν την ΥΠΕΡΟΧΗ

ΚΑΚΟΠΛΗΡΩΜΕΝΗ – ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΗ – ΥΠΟΤΙΜΙΤΙΚΗ δουλεία

(σωστά τον έβαλα τον τόνο)

Και άλλοι ξέρετε δουλεύουν σε κακοπληρωμένες δουλειές , και άλλοι δουλεύουν ανασφάλιστοι

(κυρίως σε δεύτερη δουλειά για να τα βγάλουν πέρα ή για άλλους λόγους)

Αλλά δεν βγαίνουν σε κανάλια να το φωνάξουν

Δεν γκαρίζουν μπροστά στις κάμερες για την μεγάλη αδικία επειδή τους απολύουν

Πήγατε για επαγγελματική εμπειρία … μπράβο σας …

2 χρόνια εμπειρία μαζεύετε?

Στα 30 σας και στα 35 σας αρχίσατε να μαζεύετε εργασιακές εμπειρίες?

Οκ ας το δεχτώ και αυτό …..

Πήγατε για μόρια για τον επόμενο ασεπ …… μπράβο σας πάλι …..

Τα πήρατε τα μόρια για 2 χρόνια …

Κρατήστε τα λοιπόν για να τα συμπληρώσετε στα χαρτιά σας

Και αν βγαίνατε και λέγατε τον πραγματικό λόγο ρε γμτ … μπορεί και να σας δικαιολογούσαμε…..

Πέστε καθαρά ……

Δουλεύουμε κάτω από αυτες τις συνθήκες ….

ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΜΟΝΙΜΟΥΣ

Τι μόρια και κουραφέξαλα μας τσαπουνατε και αδικίες και κατάρρευση του συστήματος των υπηρεσιών

Απολυθήκατε?

So what?

Χιλιάδες άτομα κάθε μέρα ζουν με τον φόβο της απόλυσης για όλη τους την ζωή

Άλλους τους απολύουν πριν να πάρουν σύνταξη και ψάχνονται για λίγα ένσημα

Θα καταρρευσει το σύστημα στις υπηρεσίες?

Τι μας λέτε?

Αυτό ήταν υπό κατάρρευση και πριν πάτε εσείς … δεν περίμεναν να πάτε … να φύγετε για να καταρρεύσει…. Ούτε είδα καμία διαφορά σε υπηρεσίες εγώ επειδή δουλεύατε εσείς … ίσως να δουλεύατε εσείς όπως λέτε και κάποιοι άλλοι ανώτεροι σας να λούφαζαν… οπότε πάλι στο ίδιο αποτέλεσμα καταλήγουμε….

Αλλά και να το παίρνατε χαμπάρι ότι δουλεύατε εσείς και όχι οι ανώτεροι σας… κάνατε τουμπεκι .. είπαμε πιο πάνω γιατί ….

Αποσκοπούσατε….

Μπήκατε στο σύστημα πριν καν μπείτε …..

Υπογράψατε … δεχτήκατε να δουλέψετε κάτω από αυτές τις συνθήκες… και τώρα ο εργοδότης σας , σας απολύει …..

Welcome to the real world….

Λέμε....Λέτε....Λένε.....

Τι να λένε άραγε?....

-Γιατί είπες ότι θα πάμε σήμερα επίσκεψη?

-Πάνε πλύνε τα χέρια σου πριν κάτσεις στο τραπέζι

-Άλλαξε κανάλι θέλω να δω ειδήσεις

-Πάμε διακοπές ?

-Πλήρωσες τον λογαριασμό?

-Σ αγαπαω σπουργιτακι μου

-Μπορείς να κάτσεις να μιλήσουμε?

-Θέλω να φάω πιτσα

-Πάμε μια βόλτα?

-Μου λειψες

-Πόσο χαίρομαι που ήρθαν τα παιδιά

-Έχω να κάνω πολλά ακόμη

-Έλα να κάνουμε ένα τσιγάρο

-Μπορείς να πας λίγο πιο εκεί?

-Μπορείς να έρθεις πιο κοντά?

-Μ αρέσει το νέο μας σπίτι

-Σε πεθύμησα

-Πάμε να παίξουμε

-Είσαι ερωτευμένο?

-Σε φώναζα αλλά δεν άκουγες

-Πέταξες σήμερα?

-Άκουσες το νέο?

-Κάποιος φωνάζει

-Άκουσες τι σου είπα?

-Σ ευχαριστώ για το λουλούδι

-Τι ωραίο το χρώμα αυτό

-Μην γκρινιάζεις και έλα να σε φιλήσω

Μια ώρα πριν από το ηλιοβασίλεμα ……

Κάθε μέρα …..

(εκτός από τις βροχερές)

Λένε αυτά…..

Χωρίς λόγια....

Οι πρώτες Φώτο αφιερωμένες σε αυτούς που μένουν μακριά και έχουν πεθυμήσει θάλασσα……

Χωρίς λόγια γιατί βαριέμαι να μιλαω αυτές τις μέρες……

Αν ένα παιδί .......

Το δεύτερο κάδρο που κρέμεται στο σχολείο που ψηφίζω……

Νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι σε αίθουσες δασκάλων και καθηγητών…..

Σε δημόσιες υπηρεσίες

( αντί για κεινα τα χαζά σημειώματα που βάζουν)

Σε σταθμούς τρένων και λεωφορείων……

Και τέλος πάντων παντού που θα μπορούσαν να το δουν πολλοί περισσότεροι από τα παιδιά που περναν κάθε μέρα από τον διάδρομο του σχολείου

)κλικ(

τα σχόλια δικα σας .....

Και τα σιωπηλά σχόλια …. Τι μάθαμε εμείς σαν παιδιά ….

Οφελος??.....

Με ρώτησαν χτες το βράδυ αν έχω ή είχα κανένα όφελος από το πασοκ και χαίρομαι για την νίκη …….

Η αντερωτηση μου ήταν αν εννοούν προσωπικό όφελος …..

Όχι ποτέ δεν είχα προσωπικό όφελος και ας μπορούσα να έχω …..

Δεν ήμουν ούτε καν 18 όταν το ΄85 τελείωσα το λύκειο και θα μπορούσα να μπω σε κάποια υπηρεσία και σήμερα να είμαι και συνταξιούχα τσεπώνοντας ένα χοντρό εφάπαξ

(άλλη μεγάλη αδικία σε αυτήν την χώρα)

Σαν είπα όμως …….
ΕΓΩ ΜΕ ΜΕΣΩΝ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΩ ……
Είχε λήξει το θέμα …..

Νεανική τρέλα? ……..
Νεανική μαλακια? …….
Νεανική ιδεολογία? ……

Όπως το βλέπει κανείς ……

Εγώ δεν έπαψα να είμαι περήφανη για μένα και για τις επιλογές μου και ας χρειάστηκε να παλέψω και να παλεύω κάτω από αντίξοες συνθήκες πολλές φόρες σαν ελ. επαγγ.

Σε ένα γαμοσυστημα που στην αρχή τις καριέρας μου, με στραβοκοιτούσαν ακόμη και για το ότι είμαι γυναίκα και έχω δική μου δουλειά …….
( ναι τόσο πίσω ήταν η Ελλάδα πριν από πολύ λίγα χρόνια… ας μην το ξεχνάμε)



Ξέρετε υπάρχουν και κάποια άτομα που παλεύουν για το γαμοτο

Για το κοινό όφελος…..

Για το αύριο των παιδιών τους …..

Για την ιδεολογία ……


Μπορούμε να τους πούμε γραφικούς ……

Μπορεί και ρομαντικούς ……

Μπορεί και ιδεολόγους …..

Δεν είναι όλοι τυχοδιώκτες και φαταούλες …….

Δεν είναι όλοι σκατοψυχοι και ματαιόδοξοι …….

Με ρώτησαν σήμερα γιατί δεν πανηγυρίζω ……..

Χρειάζεται να πανηγυρίζουμε που πήραμε την απόφαση να διώξουμε κάτι που μας έτρωγε μέρα με την μέρα?

Ναι είμαι χαρούμενη που με το δικαίωμα που έχουμε μπορέσαμε να αλλάξουμε ιδεολογικό τοπίο

Είμαι χαρούμενη που δεν ξεχνάμε και τιμωρούμε ….

Eίμαι χαρούμενη που η αγανάκτηση έδειξε πως δεν είμαστε όλοι φαταούλες και ματαιόδοξοι …..

και ότι το κοινό συμφέρων έχει αντίκτυπο και στο προσωπικό συμφέρων των πολλών και όχι των λίγων …….. και αυτό είναι και το δικό μου όφελος :)

Ωριμος..........

Βρε τι μαθαίνω ….

Βρε τι μαθαίνω ……

Δυο κάδρα στον διάδρομο του σχολείου που ψηφίζω ….

Μου τράβηξαν την προσοχή ……

ούτε Πικάσο ήταν ούτε μονέ
( όχι ότι αυτοί θα μου τραβούσαν την προσοχή αλλά λέμε τώρα)

Ο ένας είναι αυτός ……….
( ο επόμενος νεξτ ταϊμ διότι έχει ψωμί το θέμα)

)κλικ(

Τεστ………

Τεστ……..

Ένα ……..Δυο………

Τεστ……….

Είναι κανείς ώριμος εδώ μέσα……

εκεί έξω……

κάπου τέλος πάντων????

Τα ζώα μου και εγώ…..

Ποια ζώα?

Όχι αυτά βρε…. Αμέσως το μυαλό σας στις εκλογές….

Αυτούς τους ακούω…. Τους βλέπω…. Άλλα δεν με απασχολούν…..

Όχι γιατί αδιαφορώ….

Απλά έχω αποφασίσει ….

Απλά ξέρω τι πρέπει να κάνω …..

Τα είπαμε αυτά…..

Άλλα με απασχολούν……

Το τάισμα …..

Το πότισμα…..

Το φροντισμα (δική μου λέξη)….

Το ντάντεμα……

Το χάϊδεμα……

2 σκυλιών

5 γατιών

10 κοτών

11 παπιών

Κάτι ντοματιές

Κάτι αγγουριές

Κάτι μελιτζανιές και γενικώς ότι ζαρζαβατικό περναει από το μυαλό σας……

Τι? Αυτά δεν θέλουν ντάντεμα????

Χαααααααα! Νομίζετε…..

Είναι πανέμορφα….

Πονήρεμα……

Πανφθινωπορινα….

Πανευλογιμενα……

Τις ίδιες ακριβώς δουλειές που έχεις να κάνεις με υπηρεσίες, χαρτουρες, υποχρεώσεις,

Τις κάνεις πιο απλά, πιο ήρεμα, πιο χαμογελαστά……

Απολαμβάνεις την ανατολή…. Και την δύση του Ήλιου…..

Μου θύμισε την βδομαδα που μας είχαν πάει σε αγρόκτημα και μαθαίναμε ακόμη και πως γίνετε το κασέρι….. πως φροντίζουν τα ζώα…. Πως κυκλοφορούν ανάμεσα μας … και πως ζούμε μαζί τους…..

Τελικά τπτ δεν πάει χαμένο…..

Ναι … εκπαιδευτική εκδρομή ήταν….

Ε να … μια τέτοια βδομαδα…. διανύουμε εδώ όλοι μαζί …….

Εγώ τα ζώα και η φύση ……

Αυτή εμείς και η φύση …. Και εγώ εδώ με όλους τους άλλους….. έσκασαααα … καλά που δεν έβαλε τίτλο

,, αγρότισσα μόνη ψάχνει,,

και μη φανταστείτε τίποτα άλλο… τίποτα άλλα ζωάκια θα έψαχνε να μας φορτωθούν και άλλοι κατά δω … ουφ

(να μην έλεγα και εγώ την γνώμη μου?)

(τα λουλούδια μαζεμένα για όλους και για καλό μήνα..

άντε και με την νίκη :Ρ)

To bitch or not to bitch ?!!.......

Ο Εντι Μερφι είπε κάποτε σε μια συνέντευξη :

,, Η καλύτερη συμβουλή που άκουσα ποτέ μου είναι : μην ακούς συμβουλές των άλλων,,

Έχει δύναμη αυτή η σκέψη επειδή σε βάζει σε θέση οδηγού, ακριβώς στον ,,πίνακα έλεγχου,, της ζωής σου .

Δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να παψεις να αναζητάς πληροφορίες ή εξωτερικά ερεθίσματα, απλώς σημαίνει ότι εσύ είσαι ο οδηγός.

Εσύ επιλέγεις τον προορισμό σου.

Αυτή η στάση επιδρά άμεσα για το αν ένας άντρας σε βλέπει ως ανεξάρτητη.

Τη στιγμή που θα παψεις να είσαι ένας ανεξάρτητα σκεπτόμενος άνθρωπος και θα αρχίσει εκείνος να σκέπτεται για σένα , θα εκτιναχτείς κατευθείαν από την θέση του ,,οδηγού,, και θα προσγειωθείς κατευθείαν στη θέση του ,, χαλιού για πάτημα,,

Τη στιγμή που κάποιος άλλος μπορεί να σου επιβάλει τι να σκεφτείς ή πώς να νιώσεις για τον εαυτό σου, βρίσκεσαι στο έλεος του.

Η στάση αυτή επίσης επηρεάζει την επιτυχία και σε πολλούς άλλους τομείς.

Όσο αφήνεις κάποιον άλλον να παίρνει αποφάσεις σχετικά με την καριέρα σου, τα όνειρα σου ή τις φιλοδοξίες σου, έχει περιορίσει δραστικά τον εαυτό σου.

Θα είσαι τόσο πετυχημενη όσο σου επιτρέπει αυτό το άτομο να είσαι.

Απόσπασμα από το βιβλίο why man love bitches

Ισχύει τόσο για γυναίκες όσο και για άντρες

Μπακ του σκουλ ......

Όταν πάω για τσιγάρα και έρχεται μαζί μου και η Kορινα …….

(ναι δεν έρχεται πάντα διότι έχουμε και άποψη σαν σκυλιά)

Κάνουμε μεγαλύτερη βόλτα από ότι είναι ο κανονικός δρόμος …….

Έτσι τις προάλλες στον περίπατο μας ….

Πετυχαμε τα παιδάκια την ώρα που σχολούσαν από το σχολείο…..

Οι γύρο δρόμοι γέμισαν από φατσουλες μικρές ….

Που χοροπηδούσαν …. Έτρεχαν… φώναζαν …..

Οι ,,καλές,, μαμάδες ήταν εκεί να παραλάβουν τα βλαστάρια τους…..

Και οι ,,καλύτερες,, πήραν την τσάντα του παιδιού τους ….

Και την κουβαλούσαν αυτές……

Αναζήτησα μέσα στις αναμνήσεις μου ……

Πότε η μαμά κουβάλησε την τσάντα μου …..

Δεν βρήκα τέτοια σκηνή ……

Θυμάμαι διάφορες σχολικές τσάντες….

Το μεγάλο χωνί που παίρνεις την πρώτη μέρα στο σχολείο γεμάτο μικρά δωράκια και λιχουδιές…..

Θυμάμαι τον σάκο με τα αθλητικά….

Τον σάκο με τα πράγματα για την κολύμβηση …..

Τι στο καλό….. όχι… σκηνή που να τα κουβαλαει κάποιος άλλος δεν θυμάμαι….

Πήρα την θεια μου τηλ…. Η οποία μεγάλωσε εδώ 2 κορίτσια ….

Είπα βρε παιδί μου μπας και η βόρεια κουλτούρα ……

Έκανε και τους ανθρώπους πιο ψυχρούς….

Ρε συ θεια…. Όταν πήγαιναν τα κορίτσια σχολείο….. τους κουβαλούσες την τσάντα?

Πας καλά?.... γιατί να την κουβαλήσω?

Δική μου δουλεία ήταν ΚΑΙ αυτή?

Τις συνόδευα για μια εβδομάδα στο σχολείο….

Μετά τις παρακολουθούσα για άλλη μια εβδομάδα αν έκαναν σωστά αυτά που είχαμε μάθει για το πώς πρέπει να συμπεριφέροντε στο δρόμο ….

Εκείνη την εβδομάδα τους έλεγα συνέχεια ότι ένα πουλάκι (το γνωστό πάντα πουλάκι)… μου είπε ότι δεν κοίταξαν προσεκτικά τον δρόμο και άλλες λεπτομέρειες….

Εντάξει λοιπόν …. Να μην με πιάσει κανένα ψυχολογικό στα καλά καθούμενα ……

Αχχααχχααχαχαχχχαχαχαχ

Όχι όχι ……

Η άποψη μου λοιπόν ότι αυτή η ένδειξη ,,αγάπης,, είναι περιττή……

Δεν χρειάζεται να αλλάξει ……..

Ένδειξη αγάπης είναι να βάζεις το παιδί σου στο πίσω κάθισμα του αυτοκ με ζώνη ασφαλείας ή καρεκλάκι …….

Ένδειξη αγάπης είναι να το κρατάς από την μέσα μεριά του πεζοδρομίου όταν περπατάτε……

Ένδειξη αγάπης είναι να το μάθεις να φροντίζει ένα ζωάκι …..

Ένδειξη αγάπης είναι να το μάθεις να ανακυκλώνει τα σκουπίδια ….

Ένδειξη αγάπης είναι να το μάθεις να περναει με πράσινο τον δρόμο ……

Ένδειξη αγάπης είναι να το μάθεις ότι η διαφορετικότητα δεν είναι κάτι κακό ….

Ένδειξη αγάπης είναι να του λες…. Προχώρα …μπορείς…. Και εγώ μαζί σου …..

Και και και και ………

Όχι να του κρατάς την τσάντα από το σχολείο ως το σπίτι ……

Μετά αναρωτιόμαστε εμείς οι ίδιοι ….. μα ποιος ,,ευνουχίζει,, τα παιδιά μας?!!!